Πριν από λίγα 24ωρα αποκαλύφθηκε η οδηγία του αμερικανικού Πενταγώνου προς τις στρατιωτικές βάσεις για πλήρη επιχειρησιακή αυτάρκεια και απομόνωση 90 ημερών «εκτός δικτύου».
Πολλοί θεώρησαν πως ίσως επρόκειτο για μια άσκηση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ.
Μια ματιά όμως στο παγκόσμιο ημερολόγιο του τελευταίου δεκαημέρου αποκαλύπτει ένα εντυπωσιακό συγχρονισμό:
Μέσα σε ελάχιστες ημέρες, κυβερνήσεις σε Ασία, Ευρώπη και Ωκεανία έχουν εκδώσει ταυτόχρονες οδηγίες πολιτικής προστασίας, καλώντας τους πολίτες να αποθηκεύσουν εφόδια και διεξάγουν ασκήσεις για σενάρια γενικευμένης κατάρρευσης των υποδομών.
Το ερώτημα που πλέον πλανάται στα διεθνή αναλυτικά γραφεία δεν αφορά μεμονωμένα γεγονότα, αλλά το κοινό σημείο αναφοράς:
Τι γνωρίζουν τα επιτελεία που επιβάλλει αυτό το παγκόσμιο τεστ ανθεκτικότητας;
Το ντόμινο των προειδοποιήσεων στον παγκόσμιο χάρτη
Η χρονική σύμπτωση των ανακοινώσεων και των μέτρων από τις 19 Οκτωβρίου και μετά σχηματίζει μια ενιαία εικόνα αυξημένης επιφυλακής:
Ιαπωνία (Συναγερμός για 3 έως 7 ημέρες):
Το Τόκιο προετοιμάζει πανεθνική έκκληση προς τα νοικοκυριά να διατηρούν αποθέματα τροφίμων, νερού και φαρμάκων για τουλάχιστον τρεις ημέρες έως μία ολόκληρη εβδομάδα, ενόψει της επίσημης λειτουργίας της νέας Υπηρεσίας Διαχείρισης Καταστροφών στις 2 Νοεμβρίου.
Οι ιαπωνικές αρχές προετοιμάζονται επίσημα για τρία εφιαλτικά σενάρια: έναν μεγασεισμό στο ρήγμα Nankai, ισχυρό σεισμό ακριβώς κάτω από το Τόκιο ή έκρηξη του όρους Φούτζι, φαινόμενα ικανά να εκμηδενίσουν άμεσα την ηλεκτροδότηση και τις βασικές υπηρεσίες για εκατομμύρια πολίτες.
Ηνωμένο Βασίλειο (Οδηγία 72 ωρών):
Η βρετανική κυβέρνηση εντείνει την εκστρατεία της καλώντας τους πολίτες να διαθέτουν κιτ επιβίωσης για τουλάχιστον 72 ώρες χωρίς εξωτερική βοήθεια. Την ίδια στιγμή, αξιωματούχοι του βρετανικού υπουργείου Άμυνας προειδοποιούν ανοιχτά για κλιμακούμενες στρατιωτικές απειλές, κυβερνοεπιθέσεις και σοβαρά τρωτά σημεία στις κρίσιμες εθνικές υποδομές.
Ευρωπαϊκή Ένωση (Άσκηση «Integrated Resolve 2026»):
Από τις 19 Οκτωβρίου έως τις 20 Νοεμβρίου, η ΕΕ δοκιμάζει στην πράξη τους μηχανισμούς πολυεθνικής αντίδρασης απέναντι σε «σύνθετες υβριδικές κρίσεις». Παράλληλα, οι χώρες της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης επιταχύνουν την κατασκευή καταφυγίων πολιτικής προστασίας και την ενίσχυση στρατηγικών εφεδρειών.
Νότια Κορέα & Αυστραλία:
Στη Σεούλ ολοκληρώνονται εθνικές ασκήσεις διαχείρισης καταστροφών με τη συμμετοχή 236 διαφορετικών κρατικών υπηρεσιών, ενώ η Καμπέρα ενεργοποιεί νέες πανεθνικές υποδομές έκτακτης επικοινωνίας και ειδοποίησης πληθυσμού.
Αρκετά από τα προγράμματα αυτά ήταν προγραμματισμένα σε βάθος μηνών και οι ημερομηνίες από μόνες τους δεν αποδεικνύουν μια μυστική, συντονισμένη επιχείρηση για κάποιο επικείμενο καταστροφικό συμβάν.
Ωστόσο, αναδεικνύουν με τον πιο καθαρό τρόπο τη θεμελιώδη αλλαγή δόγματος σε όλο τον πλανήτη.
Όλες οι παραπάνω κινήσεις συγκλίνουν στο ίδιο ακριβώς ερώτημα που τέθηκε και στην περίπτωση του αμερικανικού Πενταγώνου: Τι συμβαίνει όταν τα συστήματα από τα οποία εξαρτάται η επιβίωση των πολιτών σταματήσουν να λειτουργούν ταυτόχρονα;
Ηλεκτρικό ρεύμα, τραπεζικές συναλλαγές, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές και εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων και νερού αντιμετωπίζονται πλέον από τα επιτελεία ως ένας ενιαίος, εύθραυστος ιστός.
Είτε η απειλή ονομάζεται γεωμαγνητική ηλιακή καταιγίδα, είτε συντονισμένος υβριδικός κυβερνοπόλεμος, είτε ασύμμετρη γεωπολιτική κλιμάκωση, το μήνυμα των κρατών είναι σαφές: η κρατική μηχανή τις πρώτες ώρες ή ημέρες μιας καθολικής κρίσης δεν θα είναι σε θέση να συνδράμει άμεσα τον πληθυσμό.
Πολίτες και καταφύγια
Η ουσιαστική διαφορά παραμένει στον χρόνο αντοχής. Ενώ για τον γενικό πληθυσμό οι οδηγίες μιλούν για αντοχή 72 ωρών έως 7 ημερών με κονσέρβες και φακούς, η στρατιωτική ηγεσία των υπερδυνάμεων θωρακίζεται για 90 ημέρες σε απόλυτο «σκοτάδι» ή και στο πιο ακραίο σενάριο σε σκοτάδι.
Όσο οι ασκήσεις παραμένουν σε επίπεδο σεναρίων, η γραμμή ισορροπίας διατηρείται.
Εάν όμως οι εκκλήσεις για αποθέματα συνοδευτούν το επόμενο διάστημα από ξαφνικές αναβαθμίσεις επιπέδων συναγερμού, περιορισμούς σε κρίσιμους πόρους ή στρατιωτικές μετακινήσεις στα μετόπισθεν, τότε τα «ραντάρ» των επιτελείων δεν θα καταγράφουν απλώς μια θεωρητική άσκηση, αλλά την αντίστροφη μέτρηση για μια πραγματική καταιγίδα.
Ο «Χάρτης Επιβίωσης»: Τι ζητούν 17 κράτη και η ΕΕ από τους πολίτες
Ενώ στο παρελθόν τέτοιες συστάσεις αφορούσαν μόνο χώρες με παράδοση στην «Ολική Άμυνα» (Total Defence), όπως οι Σκανδιναβοί, πλέον η απαίτηση για οικιακά αποθέματα έκτακτης ανάγκης γίνεται καθολικό δυτικό δόγμα:
Αποθέματα 1 εβδομάδας:
Σουηδία: 7 ημέρες
Νορβηγία: 7 ημέρες
Εσθονία: 7 ημέρες
Ελβετία: 7 ημέρες
Ταϊβάν: 7 ημέρες
Γερμανία: 3 έως 10 ημέρες
Ιαπωνία: 3 έως 7 ημέρες
Αποθέματα 72 ωρών (3 ημέρες):
Ηνωμένο Βασίλειο: 72 ώρες
Γαλλία: 72 ώρες
Βέλγιο: 72 ώρες
Ολλανδία: 72 ώρες
Πολωνία: 72 ώρες
Φινλανδία: 72 ώρες
Δανία: 72 ώρες
Λετονία: 72 ώρες
Λιθουανία: 72 ώρες
Ευρωπαϊκή Ένωση: 72 ώρες (γενική οδηγία κρίσεων)
Ιρλανδία: Ειδική καμπάνια «Be Emergency Ready»
Δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένες πρωτοβουλίες
Όταν δεκαεπτά χώρες σε τρεις διαφορετικές ηπείρους, από τις σεισμογενείς ζώνες της Ιαπωνίας και το γεωπολιτικό «ηφαίστειο» της Ταϊβάν, μέχρι την καρδιά της Δυτικής Ευρώπης και τη Βαλτική ευθυγραμμίζουν τα πρωτόκολλά τους στο ίδιο ακριβώς χρονικό παράθυρο επιβίωσης (από 72 ώρες έως μία εβδομάδα), το μήνυμα είναι κοινό:
Τα σύγχρονα κράτη παραδέχονται ανοιχτά ότι σε περίπτωση εκτεταμένου υβριδικού χτυπήματος ή κατάρρευσης των υποδομών, οι πρώτες βοήθειες δεν θα φτάσουν εγκαίρως στα σπίτια.
Η ατομική επιβίωση μετατρέπεται επίσημα στην πρώτη γραμμή άμυνας της κοινωνίας.
