Στις 17 Απριλίου 1961, ο Μάνος Χατζιδάκις έγραφε μία από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του Ελληνικού πολιτισμού, κατακτώντας το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το «Τα Παιδιά του Πειραιά», από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασέν. Η απονομή έγινε στην 33η τελετή των Βραβείων της Ακαδημίας, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας.
Ήταν μια ιστορική στιγμή για την Ελλάδα, καθώς το τραγούδι του Χατζιδάκι έγινε το πρώτο ξενόγλωσσο τραγούδι που κέρδισε το συγκεκριμένο Όσκαρ, ανοίγοντας έναν νέο δρόμο για τη διεθνή αναγνώριση της Ελληνικής μουσικής δημιουργίας.
Το «Τα Παιδιά του Πειραιά», ερμηνευμένο από τη Μελίνα Μερκούρη μέσα στην ταινία, ξεπέρασε πολύ γρήγορα τα όρια της κινηματογραφικής επιτυχίας. Με τη μελωδία του να συνδυάζει λαϊκή αμεσότητα, θαλασσινή ελευθερία και μια βαθιά, σχεδόν υπόγεια μελαγχολία, το τραγούδι έγινε διεθνές σουξέ. Κυκλοφόρησε και σε αγγλική εκδοχή ως «Never on Sunday» και γνώρισε πολλές εκτελέσεις σε διάφορες χώρες, μετατρέποντας τον ήχο του Πειραιά σε παγκόσμιο μουσικό σύμβολο.
Ο Χατζιδάκις δεν γοητεύτηκε από τη χολιγουντιανή επισημότητα όσο θα περίμενε κανείς από έναν βραβευμένο με Όσκαρ συνθέτη. Για εκείνον, η ουσία βρισκόταν στη μουσική και στη δύναμή της να εκφράζει μια αλήθεια βαθιά Ελληνική, χωρίς φολκλορικές ευκολίες και χωρίς εκπτώσεις. Το γεγονός ότι ένα τόσο αυθεντικό έργο έφτασε στην κορυφή της διεθνούς κινηματογραφικής σκηνής έκανε τη νίκη του ακόμη πιο σημαντική.
Η επιτυχία του «Ποτέ την Κυριακή» συνέβαλε αποφασιστικά και στην εξάπλωση μιας συγκεκριμένης εικόνας της Ελλάδας στο εξωτερικό. Η Μελίνα Μερκούρη, ο Ζυλ Ντασέν, ο Πειραιάς, η λαϊκή μουσική και η αστική ανεμελιά της εποχής ενώθηκαν σε ένα πολιτισμικό στιγμιότυπο που ταξίδεψε παντού. Στο κέντρο του, όμως, βρισκόταν η μουσική του Χατζιδάκι, που κατάφερε να μετατρέψει μια τοπική αίσθηση σε παγκόσμια συγκίνηση.
