
Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες Ελλήνων που βρέθηκαν στον τόπο της τραγωδίας των Βρυξελλών, που είχε ως αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο δεκάδες σνάνθρωποι μας...
Το διπλό τρομοκρατικό χτύπημα των τζιχαντιστών ήταν άκρως οργανωμένο και τόσο μεγάλο που έχει σκορπίσει τον τρόμο σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Μάλιστα η περιγραφή που κάνει ο επίτροπος της χώρας μας στην Ευρώπη, Δημήτρης Αβραμόπουλος, αλλά και δύο Ελληνίδες που έζησαν τον τρόμο η πρώτη ούσα στα τελευταία βαγόνια του μετρό, αποτυπώνουν πλήρως την χαοτική κατάσταση που επικράτησε χθες στις Βρυξέλλες.
Δ. Αβραμόπουλος: Είδα εικόνες πανικού στους δρόμους των Βρυξελλών
Καθ' οδόν για την Κομισιόν βρισκόταν ο επίτροπος Μετανάστευσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, την ώρα που συνέβησαν τα τρομοκρατικά χτυπήματα στις Βρυξέλλες. «Η πόλη ξαφνικά έπαψε να ζει. Είδαμε εικόνες πανικού στον δρόμο. Ο κόσμος άρχισε να τρέχει δεξιά και αριστερά» είπε, αναφερόμενος στην βομβιστική επίθεση στο Μετρό.
«Το άλλο χτύπημα ήταν διπλά στην Κομισιόν. Κατέβηκα από το αμάξι και πήγα σε έναν δρόμο πίσω από το κτήριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκειμένου να μπω μέσα» σημείωσε, μιλώντας στον ΣΚΑΪ. Ο κ. Αβραμόπουλος πήγε κατευθείαν στο κέντρο διαχείρισης κρίσεων της Κομισιόν.
Όπως είπε, υπήρξε άμεση κινητοποίηση της ΕΕ. «Μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι κινηθήκαμε άμεσα. Δημιουργήθηκαν δυο νέες υπηρεσίες στη Europol. Το κακό έχει γίνει. Η τρομοκρατία δεν αντιμετωπίζεται έτσι. Η τυφλή βία είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμη» συμπλήρωσε.
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος έκανε λόγο και για τα κενά στα συστήματα ασφαλείας: «Οι δράστες στο Παρίσι διέσχισαν επτά ευρωπαϊκές χώρες και όλες είχαν κατά κάποιον τρόπο μια πληροφόρηση».
Μίλησε για το θέμα των κλειστών συνόρων, υπογραμμίζοντας ότι «μας απασχολεί ιδιαίτερα το θέμα», και συνέχισε: «Όλα αυτά που συμβαίνουν εύλογα τυχαίνουν εκμετάλλευσης από ορισμένους κύκλους, αυτό όμως είναι μια λάθος προσέγγιση».
Ο κ. Αβραμόπουλος πρόσθεσε: «Μας ανησυχεί ιδιαίτερα μια τέτοια προοπτική. Η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας έχει στόχο την καταπολέμηση των διακινητών και των ροών στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Έχουν βάλει όλοι την υπογραφή τους και πρέπει να αποδείξουν ότι εννοούν ό,τι υπέγραψαν. Θέλουν κάποιοι να μας γυρίσουν στις σκοτεινές εποχές της Ευρώπης».
Ο επίτροπος συνέχισε λέγοντας: «Θα εξηγήσω στον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών ότι παίρνουμε σοβαρά επισημάνσεις νόμιμων οδών προς την Ευρώπη με την αίτηση του ασύλου». Τέλος, σημείωσε: «Όλες οι χώρες να αντιληφθούν ότι έχουν υποχρεώσεις γιατί με την στάση τους θέτουν σε κίνδυνο το εγχείρημα της Ενωμένης Ευρώπης».
«Είδα κόσμο ακρωτηριασμένο»
Το κλίμα πανικού που επικράτησε στο σταθμό «Μάαλμπεκ» στο μετρό των Βρυξελλών μεταφέρει μία ελληνίδα κάτοικος της βελγικής πρωτεύουσας. «Ήμουν στα τελευταία βαγόνια. Ρίξανε τις βόμβες στις ράγες του μετρό. Ο κόσμος που ήταν στην απόβαρα και στα κοντινά βαγόνια σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε».
Η Δανάη Ζαφείρα, εργαζόμενη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βρισκόταν στο συρμό που κατευθυνόταν προς το μοιραίο σταθμό την ώρα που έγινε η έκρηξη.
«Τους έπιασαν στον ύπνο», λέει μιλώντας στο in.gr. «Παρ’όλο που η πόλη βρισκόταν σε κίτρινο συναγερμό από την εποχή των επιθέσεων στο Παρίσι, τον περασμένο Νοέμβριο, οι αρχές δεν ήταν προετοιμασμένες για κάτι τέτοιο».
«Πέταξαν τα εκρηκτικά και έφυγαν. Επικράτησε ένας πανικός. Έκλεισαν τους γύρω δρόμους, τη Loi και τη Joseph ΙΙ από την πίσω πλευρά. Προσπαθούσαν να βγάλουν τους τραυματισμένους από το μετρό από την πίσω πόρτα» εξιστορεί με τον τόνο της φωνής της να προδίδει ακόμη τον τρόμο. «Ευτυχώς δεν πάθαμε τίποτα. Αισθάνθηκα την έκρηξη» λέει συμπληρώνοντας: «Και να σκεφτείς ότι παρακολουθούσα τα νέα για την έκρηξη στο αεροδρόμιο. Ήμουν ήδη στο μετρό στο Μιντί και σκεφτόμουν να βγω μήπως και το έχουν παγιδέψει και να πάρω το λεωφορείο. Μέχρι να το σκεφτώ έγινε η έκρηξη».
Ο συρμός που βρισκόταν η Δανάη Ζαφείρα ακινητοποιήθηκε. «Εγώ δεν ήμουν στο συρμό που έπεσε η βόμβα, ήμουν στο συρμό που ήταν πίσω. Ο συρμός που δέχτηκε τη βόμβα ακινητοποιήθηκε, ο άλλος συρμός που ήταν πίσω έκανε όπισθεν και πήγε στο Madou. Έκλεισαν τις πόρτες και βγήκε ανακοίνωση: ‘Μην ανησυχείτε, μετακινούμαστε ασφαλώς στο Madou’. Το τράνταγμα ήταν πολύ μεγάλο. Ακούσαμε την έκρηξη και ήταν σαν να φρέναρε απότομα». Από το σταθμό του Madou κατευθύνθηκε περπατώντας προς τη λεωφόρο Loi. Είχε ήδη αστυνομία, ασθενοφόρα, είχανε μπλοκάρει τα πάντα. «Βρωμούσε μπαρούτι, Όλη εκεί η περιοχή μύριζε μπαρούτι».
«Αυτό που είδα εγώ ήταν κόσμος τραυματισμένος. Είδα κόσμο να έχει ακρωτηριαστεί, κόσμο με αίματα, με την κάπνα από τα εκρηκτικά».
Μεταξύ των τραυματισμένων που είδε ήταν και συνάδελφοί της. Ευτυχώς δεν θρήνησαν νεκρό στην υπηρεσία της Κομισιόν όπου εργάζεται. «Επειδή όμως έχουμε κι άλλα κτίρια εκεί στην περιοχή μπορεί να υπάρχουν θύματα εκεί» λέει.
«Δεν είχαμε ξεκάθαρες οδηγίες για πάνω από μία ώρα» συνεχίζει. Η ασφάλεια της Κομισιόν τους έλεγε να μείνουν μέσα, άλλες υπηρεσίες τους έλεγαν «βγείτε έξω». Μείναμε μία ώρα στο κτίριο και φύγαμε». Οι δρόμοι ήταν κλειστοί, νεκροί, δεν κυκλοφορούσε τίποτα.
Όταν έφυγε από το γραφείο πήγε σε μία συνάδελφό της που το σπίτι της βρίσκεται σε κοντινή απόσταση στο κέντρο της πόλης. Η επιστροφή στο σπίτι δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν υπάρχει ούτε ταξί, ούτε λεωφορείο. Για μετρό ούτε κουβέντα. Άνθρωποι έχουν εγκλωβιστεί στις πολυκατοικίες γύρω από το Μάαλμπεκ και η αστυνομία δεν τους αφήνει να βγουν στο δρόμο.
Φίλοι που δεν γνώριζαν που βρίσκεται την έπαιρναν στο τηλέφωνο για να της πουν για την έκρηξη στο Μάαλμπεκ. «Μα τι μου λέτε, τους έλεγα, είμαι στο Μάαλμπεκ».
Χρύσα Λεπίδα: "Δεν υπάρχουν λόγια..."
Τις στιγμές τρόμου που έζησε πηγαίνοντας στη δουλειά της με το μετρό, περιγράφει σε επαρχιακή ιστοσελίδα μια Ελληνίδα από την Κοζάνη που ζει στις Βρυξέλλες.
Η Χρύσα Λεπίδα έγραψε αναλυτικά στο kozanimedia.gr, για τα όσα έζησε το πρωί της Τρίτης:
«Καλησπέρα σε όλους από τις τρομοκρατημένες Βρυξέλλες! Δεν ξέρω ακριβώς πως να περιγράψω τη σημερινή κατάσταση, νομίζω πως δεν υπάρχουν λόγια για τα όσα συμβαίνουν. Ξέρω πως όλοι έχετε ενημερωθεί πλέον για το τι συμβαίνει εδώ oπότε δεν θα σας τα πολυλογώ και ούτε θα τα επαναλάβω. Σήμερα το πρωί βρισκόμουν στο metro (γραμμή 5), πηγαίνοντας στη δουλειά και όπως κάθε μέρα χάζευα στο κινητό μου.
Όταν διάβασα για την έκρηξη στο αεροδρόμιο ενημέρωσα κατευθείαν τη μητέρα μου, η οποία μου είχε στείλει ήδη, ότι όλα είναι καλά στην πόλη και πως δεν πρέπει ανησυχεί για μένα γιατί η έκρηξη ήταν αρκετά μακριά, οπότε στην πόλη είμαστε όλοι ασφαλείς. Κάθε φορά της εξηγώ ότι τα media κάποιες φορές υπερβάλλουν, προσπαθώντας να την ηρεμήσω. Πέντε λεπτά αργότερα, και ενώ ακόμα βρίσκομαι στο μετρό, έγινε η έκρηξη.
Για καλή μου τύχη ήμουν στο μπροστινό μετρό μόλις είχαμε περάσει την στάση όπου έγινε η έκρηξη. Το μόνο που σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή ήταν ότι έγινε κάποιο ατύχημα κάπου κοντά, εξ’ ου και ο θόρυβος. Δύο λεπτά αργότερα, με το κινητό στο χέρι κατέβηκα από το μετρό και διάβασα ότι ο θόρυβος που ακούσαμε ερχόταν από την προηγούμενη στάση όπου έγινε η έκρηξη. Δεν ξέρω τι να πω, ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι ήμουν τόσο κοντά. Σήμερα απλά όλη μέρα σκέφτομαι ότι αν δεν έτρεχα να προλάβω το μετρό το πρωί, (ναι είχα αργήσει να ξυπνήσω και αναγκαστικά έτρεχα!) θα ήμουν εγώ στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή!
Πολύ καλή μου φίλη την οποία είχα προειδοποιήσει καθώς θα έπαιρνε το ίδιο μετρό, μου έστειλε φωτογραφίες από το σημείο της έκρηξης για να με ενημερώσει ότι είναι καλά και πως το μετρό τους είχε ήδη αλλάξει πορεία. Το μετρό στο οποίο επέβαινε σταμάτησε και τους ανάγκασαν να περπατήσουν με τα πόδια μέχρι την επόμενη στάση μέσα από το τούνελ ώστε να απομακρυνθούν από την περιοχή.
Από εκείνη την ώρα λοιπόν ολόκληρη η πόλη βρίσκεται σε επιφυλακή, ο στρατός έχει βγει πάλι στο δρόμο, αστυνομία παντού, φοβισμένος κόσμος. Έχουν σημάνει συναγερμό και η πόλη θα βρίσκεται okay πάλι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για τις επόμενες μέρες. Τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα μαγαζιά κλειστά. Περιττό να πω ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς ακινητοποιούνται, ενώ μας έχουν ενημερώσει ότι τα ταξί μόνο για σήμερα θα μεταφέρουν κόσμο δωρεάν. (Μαντέψτε! Προφανώς και είναι ακατόρθωτο να βρεις ταξί!)
Από εδώ και πέρα αισιοδοξία, και πίστη πως όλα θα επανέρθουν στους ρυθμούς τους! Συμπαράσταση στις οικογένειες των θυμάτων! Τα φιλιά μου...».