Aγίου Νικοδήμου Αγιορείτου
Ιησού, Σύ που δημιούργησες τούς Αγγέλους, καί είσαι Κύριος αυτών των άυλων όντων, που σε δοξολογούν ασίγητα, Σε δοξολογώ, Ιησού, πού καλλώπισες όλα τα κτίσματα, Σ΄ευχαριστώ, γιατί με το λογικό που μου έδωσες τα βλέπω και τα χαίρομαι.
“Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι’ ής κατέβη ο Θεός”.
Η κλίμαξ του Ιακώβ είναι η πιό παλαιά και πιό χαρακτηριστική προφητική προεικόνηση της Θεοτόκου. Σ’αυτή ο προφήτης βλέπει μια υπερφυσική σκάλα που πατούσε στη γή κι έφθανε μέχρι τον ουρανό, ο δε Θεός στηριζόταν επάνω της, προφανώς για να κατέβη στη γή (Γεν. κη’ 12-13).
Κάτω από έναν έναστρο ουρανό ήρθε το θείο βρέφος στην γη… μέσα στην σιωπή, μέσα στην αφάνεια, την ταπείνωση και την απλότητα.
Ιησού, που είσαι η καταπληκτική και υπερκαλή ωραιότης, σε δοξολογώ, γιατί έχεις συγχρόνως θέληση και δύναμη ευεργετική.
Ιησού, που είσαι η αληθινή οδός, η πεντακάθαρη αλήθεια και η ευτυχισμένη ζωή, σ’ ευχαριστώ γιατί με οδήγησες στο φώς των θείων και ζωοπάροχων λόγων σου.
