Κυριακή 03 Ιουλίου 2022 -

Η ΠτΔ εγκαινίασε έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη



Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου εγκαινίασε χθες στην Εθνική Πινακοθήκη την έκθεση «Αναζητώντας την αθανασία. Η τέχνη του πορτρέτου στις συλλογές του Λούβρου».

Ακολουθεί ο χαιρετισμός της κυρίας Σακελλαροπούλου:

«Με ιδιαίτερη χαρά εγκαινιάζω σήμερα την έκθεση “Τέχνη του πορτρέτου στις συλλογές του Λούβρου”, με την οποία ξεκινά η δραστηριότητα της Εθνικής Πινακοθήκης στο πεδίο των μεγάλων περιοδικών εκθέσεων. Ενέχει ιδιαίτερη, συμβολική σημασία, ο φόρος τιμής στο μεγάλο, αδελφό, μουσείο του Λούβρου, το οποίο γιορτάζει μαζί μας τα 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία μας. “Παρίσι-Αθήνα, η γέννηση της νεότερης Ελλάδας, 1675-1919” είναι ο τίτλος της επετειακής έκθεσης που φιλοξενείται αυτό το διάστημα στο Λούβρο, επιδιώκοντας να αναδείξει τους δεσμούς της χώρας με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, συνδέοντας την πόλη του φωτός με τη μακραίωνη ιστορία της ελληνικής πρωτεύουσας. Δεσμούς πνευματικούς, αφού οι μεγάλοι Γάλλοι διαφωτιστές ήταν πρωτίστως εκείνοι που, μέσω των Ελλήνων λογίων της διασποράς, ενίσχυσαν το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων, χαλυβδώνοντας τις συνειδήσεις που επιζητούσαν ελευθερία και, βέβαια, δεσμούς πολιτικούς, αφού το ελληνικό κράτος, στη θεσμική αφετηρία του, διαπνεόταν αναντιρρήτως από το ιδεολογικό κίνημα του διαφωτισμού. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ευγένιος Βούλγαρης είχε μεταφράσει ήδη από το 1766 έργα του Βολταίρου, καθιστώντας τον έτσι σύμβολο του Αγώνα των καταπιεσμένων, εχθρό του Σουλτάνου και σταθερό σύμμαχο των Ελλήνων.

Η έκθεση, με προσωπογραφίες από την ανεκτίμητη συλλογή του Λούβρου, μας καλεί να περιηγηθούμε σε περισσότερα από 3000 χρόνια ιστορίας. Από την αρχαιότητα ως σήμερα, από τα βασίλεια της Μέσης Ανατολής και την Αίγυπτο ως τη σύγχρονη εποχή, το πορτρέτο δεν αποτελεί απλώς μια προσπάθεια αποτύπωσης της αρχιτεκτονικής του προσώπου, της γεωγραφίας της μορφής, αλλά και μια εικαστική καταδήλωση της σπουδαιότητας, του κάλλους, του πλούτου του απεικονιζομένου. Και, ταυτοχρόνως, της συναισθηματικής του αλήθειας, όσο διαφεύγουσα και αν είναι. Της ηθικής του υπόστασης, όσο άυλη και άπιαστη και αν φαντάζει. Και, κάποιες σπάνιες στιγμές, του αποτυπώματος της αθανασίας – όπως στα μάτια των Φαγιούμ, που φέρουν στο πεπερασμένο τους το άπειρο.

Κάθε πρόσωπο αφηγείται τον εαυτό του, ωστόσο για να αποδοθεί στον καμβά η πνευματική του φύση και το εσωτερικό του περιεχόμενο δεν απαιτείται μόνο ύψιστη τέχνη, αλλά και μια “σπουδή του ζωγράφου στο αόρατο”, όπως έγραψε κάποτε ένας στοχαστής. Η μοναδική αυτή έκθεση που φιλοξενεί η Πινακοθήκη είναι μια περιήγηση στα ορατά, στα έξοχα σημάδια αυτής της σπουδής. Ας την απολαύσουμε».