Δεν ακούει άραγε ο Θεός, δεν γνωρίζει άραγε για τις ανάγκες μας; Βεβαίως ακούει και γνωρίζει!
Ζητάει την προσευχή μας, πρώτον, για να διανοηθούμε καλύτερα τις δικές μας θελήσεις, δεύτερον, για να νιώσουμε την ανασφάλειά μας και την αναζήτηση του Θεού, και, τρίτον, να μάθουμε να ζητάμε από το Θεό.
Ένας Άγιος έλεγε: "Θυμήσου το Θεό τις ημέρες της ειρήνης για να σε θυμηθεί ο Θεός τις ημέρες της λύπης".
Μια γυναίκα που είχε χάσει το παιδί της επισκέφτηκε τον π. Γαβριήλ:
Οι ψυχές που αγαπούν τον Θεό και την αλήθεια, δεν υποφέρουν ούτε την παραμικρή ελάττωση του έρωτά τους προς τον Κύριο.
Αλλά καρφωμένες ολοκληρωτικά στο σταυρό Του αισθάνονται μέσα τους την Πνευματική προκοπή.
Κράτησε πριν απ’ όλα τη μνήμη του Θεού και την ειρήνη της καρδιάς.
Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για σένα, εφόσον δεν το κατέχεις ισχυρά. Πρόσεχε, μη δαπανάς χωρίς όφελος τις λίγες σωματικές σου δυνάμεις.
Για να βρεις τον σωστό δρόμο, είναι καλύτερο απ’ όλα να το ζητήσεις από τον ίδιο τον Θεό στην προσευχή:
«Νοστάλγησα τα παιδικά μου χρόνια! Θέλω πάλι να δω καθαρό ουρανό να αναπνεύσω καθαρό αέρα να φάω καθαρό ψωμί να πιω καθαρό κρασί.
Όλα τα νοστάλγησα. Νοστάλγησα το χωριό μου! Εδώ τα μολύναμε όλα. Όλα σάπισαν. Σαπίζει και η ψυχή μας. Λυπήσου μας, Κύριε, καταστρέψαμε τη δημιουργία Σου…
