Η ιστορία που θα σας αφηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή όσα απίστευτα στοιχεία και αν έχει…. ήταν αρχές Δεκέμβρη 2007. Οι έννοιες και οι φροντίδες της καθημερινότητας με είχαν καταβάλει εκείνο τον καιρό και ιδιαίτερα κάποιες οικογενειακές υποθέσεις μου είχαν προκαλέσει μεγάλη στεναχώρια.
Την παρακάτω προσευχή στον φύλακα άγγελό μας την βρίσκουμε στο τέλος του Μικρού Αποδείπνου. Καλό είναι να την λέμε τουλάχιστον το βράδυ πριν κοιμηθούμε.
Ο Άγιος Πορφύριος μας συμβουλεύει να μην γίνεται η ευχή αγγαρεία. Η πίεση μπορεί να φέρει μία αντίδραση μέσα μας, να κάνει κακό. Έχουν αρρωστήσει πολλοί με την ευχή, γιατί την έκαναν με πίεση.
«Ζούμε τόσο, όσο επικοινωνούμε με τον Θεό και η κοινωνία με τον Θεό συμβαίνει μέσω της προσευχής». Η επισήμανση αυτή προέρχεται από το Μητροπολίτη Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ και καταγράφεται στο βιβλίο του « Το μυστήριο της πίστης».
Και εμάς ο Κύριος θα μας βοηθούσε και θα μας στήριζε να κρατηθούμε ιδιαίτερα στην αδυναμία της αυταρέσκειας η οποία τόσο μας χαλάει τα πάντα και μας εμποδίζει να διορθωθούμε πνευματικά.
Η αγάπη του Οσιου Παΐσιου για όλο τον κόσμο είναι γνωστή.
Ο Γέροντας έχει βοηθήσει πλήθος ανθρώπων και πριν και μετά την κοίμησή του. Από πού ελάμβανε τη δύναμη να στηρίζει τους ανθρώπους αλλά και να θαυματουργεί; Από την θερμή του προσευχή προς το Θεό.
