Ακούραστος ο γέρο-Πέτρος καθάριζε κρεμμύδια στην πάνυγυρη της Παναγίας για την εσπερινή τράπεζα. Θα έρχονταν πατέρες και ψαλτάδες απο την έρημο να στολίσουν την αγρυπνία.
Ο Αύγουστος στην Ελλάδα δεν είναι μήνας…
Είναι η αγάπη των Ελλήνων για την Παναγία…
Είναι η δίψα των πιστών για το βλέμμα Της…
Είναι η δοξολογία της θάλασσας για τον ωκεανό της ταπείνωσής Της…
Είναι η παράκληση του ήλιου για την φωτεινή σιωπή Της…
Είναι η μέθη των αστεριών από το πέρασμά Της…
Σ’ όλη την Ελλάδα επικρατεί μεγάλη συγκίνηση εξαιτίας μίας θαυμαστής εμφάνισης στη φημισμένη εκκλησία της Θεοτόκου στο νησί της Τήνου. Αυτό συνέβη το 1935.
Με τον δικό του τρόπο έστειλε μήνυμα για τις μέρες του Πάσχα ο γλύπτης της άμμου, Σαράντης Χιλέλλης. Ένα μήνυμα που αντικατοπτρίζει τον θρήνο της Μεγάλης Παρασκευής και την χαρά της Αναστάσεως που ακολουθεί.
Οι μεγάλες εορτές της Πίστης μας έχουν προεόρτια και μεθεόρτια που αφορούν μεν στην λατρεία της Εκκλησίας αλλά είναι απόρροια των πνευματικών βιωμάτων. Έτσι αυτές τις ημέρες ζώντας την περίοδο της Διακαινησίμου Εβδομάδας αναμετρούμε τα όσα έγιναν τις προηγούμενες ημέρες.
Στο σπήλαιο του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου στην Αθωνίτικη Βίγλα, ασκήτευε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, ακολουθώντας την παλιά συνήθεια των μοναχών της Παλαιστίνης να αποσύρονται στην έρημο την περίοδο αυτή.
