Περίπου το 80% των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών ροχαλίζουν, και το 30% από αυτούς υποφέρουν από πιο σοβαρές καταστάσεις, όπως το επίμονο ροχαλητό και το σύνδρομο υπνικής άπνοιας.
Συνήθως το κάνουμε όταν νυστάζουμε, όταν βαριόμαστε ή ακόμη και όταν βλέπουμε κάποιον άλλον να το κάνει. Κι όμως, πίσω από αυτή τη φαινομενικά απλή αντίδραση κρύβονται μηχανισμοί που οι επιστήμονες μόλις αρχίζουν να κατανοούν.
Ένα φάρμακο με ιστορία 4.000 ετών, που χρησιμοποιείται ευρέως για την ανακούφιση από τον πόνο, φαίνεται πλέον να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου και στην αποτροπή της εξάπλωσής τους στο σώμα. Τα νέα επιστημονικά δεδομένα είναι τόσο ισχυρά, ώστε έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν τις υγειονομικές πολιτικές σε διάφορες χώρες.
Τα αμφιλεγόμενα και ανήθικα πειράματα στην ψυχολογία συχνά συνδέονται με σοβαρά προβλήματα ασφάλειας, έλλειψη συναίνεσης και σκληρότητα.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το πείραμα φυλακής του Philip Zimbardo, το πείραμα του «Μικρού Άλμπερτ» από τον John Watson και το πείραμα της αποκαλούμενης «μαθημένης αβοηθησίας» του Martin Seligman.
Σε ένα υποθετικό αλλά απολύτως ρεαλιστικό σενάριο, ένας ασθενής που έχει μόλις διαγνωστεί με καρκίνο απευθύνεται σε ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης για να αναζητήσει πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Η απάντηση που λαμβάνει είναι άρτια διατυπωμένη και συνοδεύεται από φαινομενικά αξιόπιστες επιστημονικές αναφορές.
